Μαρια απο το Διδυμότειχο

Η Μαρία στο στούντιο τρέχει Ένα φως στο γυαλί ξαναβγαίνει Απ' το Διδυμότειχο ως την Αθήνα Φέρνει ιστορίες σε κάθε γειτονιά Γυρισμοί, χαρτιά στις τσέπες Ονόματα γράφει με σκισμένες πένες Κάθε της βλέμμα, μια ερώτηση ζεστή Σαν να σου λέει "έλα, μίλα μου κι εσύ" Η Μαρία της ΕΡΤ στη μικρή οθόνη Μας χωράει όλους σ' ένα λεπτό Γελάει, ρωτάει Τον κόσμο ενώνει Κι όλη η χώρα νιώθει πιο κοντά εδώ Η Μαρία της ΕΡΤ Και σε νιώθω δικό μου άνθρωπο Ξέρει τον ψαρά στο λιμάνι Τον γιατρό που γυρνά απ' την εφημερία Την γιαγιά που φυλάει το χωράφι Τον πιτσιρικά με την καινούρια ιδέα Στις πλατείες μιλά, στις συνελεύσεις τρέχει Σε δράσεις, ανοίγει συζητήσεις Δίνει βήμα σε φωνές που δε φαίνονται συχνά Κάνει τη σιωπή να γίνεται φωνή ξανά Μέσα στον θόρυβο ψάχνει το δίκιο Μέσα στα νέα ζητά την καρδιά Κι όταν γελάει, σπάει ο τοίχος Νιώθεις πως έχεις κι εσύ σειρά Δεν είναι απλή δημοσιογράφος Είναι καθρέφτης της χώρας μας Ακούει τι λέει ο κόσμος, το νιώθει βαθιά Κι ο κόσμος βλέπει τον εαυτό του στη μάτια της Δημιουργεί γέφυρες ανάμεσα σε όσους χωρίζονται Κάνει τις φωνές που κρύβονται να δυναμώνονται Στη σιωπή δεν πιστεύει, δίνει πάντα χώρο Για τον καθένα, για τον καθένα στον κόσμο Η Μαρία της ΕΡΤ στη μικρή οθόνη Μας χωράει όλους σ' ένα λεπτό Γελάει, ρωτάει, σπάει τα κάγκελα Τον κόσμο ενώνει, δεν τον αφήνει μόνο Κι όλη η χώρα νιώθει πιο κοντά εδώ Η Μαρία της ΕΡΤ Και σε νιώθω δικό μου άνθρωπο Σε νιώθω δικό μου, δικό μας άνθρωπο Απ' το Διδυμότειχο ως την Αθήνα Φέρνει ιστορίες, φέρνει αγάπη Η Μαρία της ΕΡΤ Στη μικρή οθόνη Μεγάλη καρδιά